كاربست قاعده دفع منكر در قلمرو خانواده با كاوشي در دلالت آيه وقايه

قاعده وجوب دفع منكر متضمن حرمت اقدام به زمينه‌سازي ارتكاب منكر ازسوي ديگران و وجوب اقدام به پيشگيري از ارتكاب منكر به‌وسيله آنها مي‌باشد و از جهات گوناگوني با قواعد حرمت اعانت بر إثم و امر به معروف و نهي از منكر تمايز دارد. اين قاعده در عداد قواعدي قرار مي‌گيرد كه مي‌تواند چهارچوب سياست جنايي اسلام در مقابله‌ با بزه و انحراف را روشن سازد. انديشمندان اسلامي نسبت به قاعده مزبور و حدود و ثغور آن، موضع يكساني ندارند، ولي بسياري از ايشان مستند به آيه وقايه، بر اعتبار جريان قاعده در قلمرو خانواده تأكيد ورزيده‌اند. در نوشتار حاضر كوشيده‌ايم ضمن ترسيم مفهوم قاعده، بازتاب آن را در ادبيات فقهي بررسي كرده، با تحليل آيه وقايه ازمنظر آراي مفسران و فقهاي اسلامي، موقعيت آن را در عرصه‌ خانوادگي تحليل كنيم