بررسي فرايندهاي واژ واجي پسوندهاي گويش تاتي تاكستان بر مبناي نظريه بهينگي

پژوهش حاضر تلاشي است در جهت بررسي پسوندهاي واژ واجي گويش تاتي تاكستان در چارچوب نظريه بهينگي. فرايندهاي واژ واجي آن دسته از تغييرات واجي است كه در بافتي صرفي، يعني در مرز بين تكواژها ايجاد مي‌شود و انگيزه آوايي دارد. روش اين پژوهش به‌صورت تحليلي بوده و داده‌هاي آن از كتاب‌هاي تاتي، راديو و شبكه‌هاي محلي گردآوري ‌شده‌اند. متغيرهاي زباني بر اساس نوع فرايندهاي آوايي و واژگاني دخيل مورد بررسي قرار گرفتند. در اين پژوهش برآنيم تا به واكاوي چگونگي عملكرد فرايندهاي واژ واجي از ديدگاه بهينگي در پسوندهاي گويش تاتي بپردازيم. نتيجه اين‌كه در اين زبان گاهي فرايند حذف و گاهي درج در مرز تكواژي رخ مي‌دهد و اين امر نشان‌دهنده‌ي همنوايي يا همان دسيسه‌ي واجي است و نشان مي‌دهد كه مرتبه‌بندي محدوديت‌هاي جهاني در گويش تاتي تاكستان صادق بوده و محدوديت‌هاي موجود در اين گويش با محدوديت‌هاي جهاني همسو است.