اثر سن از شيرگيري بره بر عملكرد توليدي و اقتصادي ميش و بره بلوچي

اين آزمايش به منظور تعيين بهترين سن از شيرگيري بره براي افزايش بازده توليدي و اقتصادي مي شها و بره هاي بلوچي انجام شد. تعداد 30 راس47 كيلوگرم و 30 راس بره آنها ( 15 راس نر و 15 راس ماده ) با ميانگين وزن ± 0/ ميش بلوچي تك قلوزا و شكم دوم زايش با ميانگين وزن 58 و 12 هفتگي بعد ، 4/5 كيلوگرم به طور تصادفي به 3 گروه 10 راسي شامل 5 راس بره نر و 5 راس بره ماده تقسيم شدند. بره ها در سه سن 4 ± 0/05از زايش به روش ناگهاني از شير گرفته و مي شها نيز خشك شدند. ميزان افزايش وزن روزانه، وزن، ماده خشك مصرفي روزانه، فراسنجه هاي خونيبره ها در هفته دوازدهم بعد زايش، وزن و ماده خشك مصرفي روزانه ميش ها در زمان از شيرگيري و نسبت اقتصاد ي سود به هزينه در هر تيمار بادر قالب طرح كاملاً تصادفي بررسي شد. بر اساس نتايج به دست آمده، زود از شيرگيري بره ها در سن 4 هفتگي SAS نرم افزار GLM استفاده از رويهموجب بهبود معن يدار در افزايش وزن روزانه، وزن، مقدار ماده خشك مصرفي روزانه در مي شها و بره ها و كاهش مصرف شير توسط بر ه ها شد . سطحسرم خون بره هاي از شيرگرفته شده در 4 هفتگي در مقايسه با دو گروه ديگر بالاتر بود. نسبت اقتصادي سود به هزينه IGF و هورمون 1 ALP آنزيمنيز نشان داد از شيرگيري در 4 هفتگي مي تواند موجب افزايش معني دار سود دامدار در مقايسه با دو روش ديگر شود.