بررسي ارتباط سرمايه ي اجتماعي با توسعه ي پايدار شهري (مطالعه ي موردي: استان مازندران)

در اين مقاله درصدد بررسي ارتباط سرمايه ­ي اجتماعي با توسعه­ ي پايدار شهري در ميان جمعيت شهري بالاي 20 سال استان مازندران هستيم. براي بررسي ارتباط اين دو متغير از نظريه‌هاي پاتنام، فوكوياما، ميسرا، انشتاين و دريسكل استفاده گرديده است. داده‌هاي مورد نياز با استفاده از روش پيمايش و ابزار پرسش‌نامه از ميان نمونه­ ي آماري 400 نفري جمع‌آوري و با كاربرد دو نرم‌افزار SPSS و Amos مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. يافته‌هاي توصيفي تحقيق نشان داد كه وضعيت شاخص سرمايه­ ي اجتماعي و تمامي متغيرهايش (آگاهي اجتماعي، اعتماد اجتماعي، هنجارهاي تعميم‌يافته، مشاركت اجتماعي و انسجام اجتماعي) و شاخص توسعه­ ي پايدار شهري و تمامي ابعادش (پايداري اقتصادي، پايداري اجتماعي، پايداري زيست‌محيطي، پايداري كالبدي و پايداري نهادي) در سطح پايين‌تر از متوسط قرار داشتند. يافته‌هاي تبييني تحقيق نشان داد كه سرمايه­ ي اجتماعي و تمامي متغيرهايش، ارتباط و تأثير مستقيم قوي و معناداري بر روي توسعه­ ي پايدار شهري داشته‌اند. در ضريب همبستگي پيرسون ارتباط سرمايه­ ي اجتماعي و كليه­ ي متغيرهايش با توسعه­ ي پايدار شهري معنادار شدند. در تحليل رگرسيون چند متغيره، مدل رگرسيوني تحقيق و تأثيرات تمامي متغيرهاي سرمايه ­ي اجتماعي (به غير از متغير هنجارهاي تعميم‌يافته) معنادار شدند كه بيشترين تأثيرات مستقيم را براساس ضريب Beta به ترتيب متغيرهاي اعتماد اجتماعي و مشاركت اجتماعي بر روي توسعه ­ي پايدار شهري داشته‌اند. همچنين براساس نتايج روش مدل‌سازي معادلات ساختاري، مدل نظري تحقيق بر مبناي شاخص‌هاي مختلف مانند CMIN/DF، RMSEA، NFI، CFI، PCFI و ... از برازش قابل قبولي برخوردار بود. نتايج يافته‌هاي اين تحقيق تأييد كننده ­ي پيشينه­ ي تجربي و چارچوب نظري تحقيق بوده است كه مشخص ساخت هرچه ميزان سرمايه­ ي اجتماعي و كليه­ ي متغيرهايش افزايش ‌يابد، منجر به بهبود و ارتقاء ابعاد و مؤلفه‌هاي توسعه­ ي پايدار شهري مي‌گردد.

فاقد چكيده مي باشد