كاربرد مدل تعادل مثبت پويا در تحليل سياست قيمت‌گذاري محصولات كشاورزي(مطالعه موردي شهرستان زنجان )

قيمت‌گذاري محصولات كشاورزي، به عنوان مهمترين ابزارهاي مداخله دولت در بخش كشاورزي بوده است. سياست‌هاي دولت قيمت‌گذاري محصولات كشاورزي بر انگيزه‌هاي توليد بخش كشاورزي اثر مي گذارد. براي تحليل سياست قيمت گذاري، آمار سطح زير كشت، توليد، نهاده‌هاي مصرفي و قيمتهاي محصولات زراعي در افق برنامه ريزي 1386-1394 مورد بررسي قرار گرفت. نتايج نشان داد كه زارعين به سياست‌هاي مختلف يكسان پاسخ نمي‌دهند . افزايش قيمت محصولات كشاورزي منتخب منجر به تغيير الگوي كشت و ميزان عرضه آن‌ها در منطقه مورد مطالعه شد. سياست افزايش قيمت محصول گندم اين محصول تاثير چشمگيري بر الگوي كشت نداشته ولي افزايش قيمت محصول گوجه فرنگي تاثير زيادي بر الگوي كشت و ميزان عرضه هريك از محصولات منتخب منطقه مورد مطالعه داشته است. همچنين هر دو سياست منجر به افزايش هزينه توليد و كاهش سود كشاورزان نيز گرديد. پيشنهاد مي شود كه برنامه ريزان و سياست گذاران قيمتي به تغيير قيمت محصولات با كشش توجه بيشتري انجام دهند زيرا هر تغيير كوچك در قيمت هر يك از اين محصولات منجر به تغيير عرضه و الگوي كشت كشاورزان خواهد شد.