تعيين اهميت نسبي پارامترهاي دو مدل هيدرولوژيكي يكپارچه با استفاده از روش هاي موريس، سوبول و شاخص آنتروپي

در طي دهه هاي اخير با افزايش قابليت مدلسازي با كامپيوتر شاهد افزايش پيچيدگي و تنوع مدلهاي هيدرولوژيكي بودهايم. با افزايش پيچيدگي مدل، تعداد پارامترهاي مدل زياد شده كه اين مسأله باعث افزايش احتمال بيشبرازشي و سخت شدن شناسايي پارامترها و ساختار مدل ميشود. بدينمنظور با استفاده از آناليز حساسيت پارامترهاي مهم كه به نوعي رفتار مدل را كنترل ميكنند شناسايي شده و سهم هر يك از پارامترها در عدم قطعيت خروجي مدل تعيين ميشود. روش هاي مختلفي براي آناليز حساسيت پارامترها و ورودي هاي مدل هاي مختلف وجود دارد كه آنها را به دو دسته موضعي و سراسري تقسيم بندي ميكنند. در حاليكه در روش هاي موضعي تغييرات خروجي مدل در حالتي كه ساير پارامترها ثابت بوده و فقط يكي از پارامترها تغيير ميكند بررسي ميشود. روشهاي سراسري قادر بوده آناليز حساسيت را براي كل دامنه پارامترهاي مدل اجرا كرده و همچنين ميتوانند اثرات متقابل بين پارامترها و غيرخطي بودن را نيز در نظر بگيرند. در اين پژوهش كارايي سه روش آناليز حساسيت شامل روش هاي موريس، سوبول و شاخص آنتروپي در آناليز حساسيت پارامترها و ورودي هاي مدله اي هيدرلوژيكيTOPMODELو HBV