كمي سازي تأثير پارامترهاي سطحي و شرايط اقليمي بر دماي سطح زمين با استفاده از داده هاي انعكاسي و حرارتي سنجش‌ازدور

دماي سـطح زمين (LST) براي انواع وسيعي از مطالعات علمي اقليم شناسـي، هيدرولوژي، منابع طبيعي و غيره مورد نياز است. پارامترهاي مختلفي ازجمله جنس مواد تشكيل دهنده سطح، شرايط توپوگرافي، شرايط محيطي و ميزان تابش رسيده به سطح بر LST تأثيرگذار هستند. هدف از انجام پژوهش حاضر، بررسي تأثير تغييرات توپوگرافي، شرايط اقليمي و تابش ورودي بر LST با استفاده از داده هاي انعكاسي و حرارتي سنجش‌ازدور است. در اين پژوهش از مجموعه داده هاي انعكاسي و حرارتي ماهواره لندست 8، مدل رقومي ارتفاعي ASTER، محصول بخارآب موديس (MOD07) براي تاريخ 2 مرداد 1397 و نقشه توپوگرافي و اقليمي منطقه جنوب استان كرمان استفاده شد. براي محاسبه LST از روش تك كاناله و جهت محاسبه تابش طول‌موج كوتاه و بلند ورودي به سطح، از روش ارائه‌شده در الگوريتم بيلان انرژي سبال استفاده‌ شد. ارتباط بين LST با متغير هاي مستقل ازجمله ارتفاع، شيب، جهت شيب، پوشش گياهي و تابش ورودي به سطح با استفاده از تحليل هاي آماري بررسي‌شد. نتايج نشان داد كه ضريب همبستگي بين LST و هر يك از پارامترهاي مستقل بيشتر از 0.7 مي باشد. همچنين با بررسي هاي آماري، معنادار بودن نتايج ارتباط بين LST و پارامترهاي توپوگرافي، شاخص اختلاف پوشش گياهي نرمال شده (NDVI) و تابش ورودي در سطح 95 درصد معنادار بود. نتايج بررسي LST در شرايط اقليمي فراخشك، خشك، نيمه‌خشك، مديترانه اي، نيمه مرطوب و مرطوب بيانگر اين است كه اقليم هاي با دماي بالاتر نسبت به اقليم هاي با دماي پايين تر داراي ميانگين ارتفاع و NDVI پايين تر و داراي ميانگين تابش طول‌موج بلند ورودي به سطح بالاتري هستند.