بهره‌برداري بهينه از آب‌بندان در آبياري اراضي شاليزاري استان گيلان

بهره‌برداري بهينه از منابع محلي مي‌تواند در حفظ منابع آب اراضي شاليزلري و توزيع عادلانه آب مؤثر باشد. در اين تحقيق براي بررسي نقش آب ‌بندان ‌ها در ذخيره آب محلي و استفاده بهينه از آن براي تأمين نياز آبياري اراضي شاليزاري، مدل شبيه سازي بهينه سازي بهره‌برداري از آب ‌بندان توسعه داده شده است. تبخيرتعرق، نياز آبياري، دور آبياري و بيلان آب ‌بندان توسط مدل شبيه ‌سازي مي ‌شود و سپس با استفاده از الگوريتم ژنتيك باينري تعداد روزهاي پمپاژ از كانال به آب ‌بندان با توجه به حجم آب درون آب بندان در هر روز و حجم آب سرريز شده از آن بهينه مي ‌شود. مدل توسعه داده شده براي آب بندان فشتام در شهرستان سنگر استان گيلان و اراضي شاليزاري آبخور آن اجرا شده است. نتايج اجراي مدل نشان داد كه در سال آبي نرمال مورد بررسي 54 درصد از نياز آبياري اراضي شاليزاري مورد مطالعه از آب ذخيره شده باران و رواناب در آب ‌بندان فشتام تأمين شده است و نسبت آب سرريز شده از آب ‌بندان به حجم بيشينه آن 74 درصد است. اجراي مدل براي سناريوي توسعه آب ‌بندان به اندازه دو برابر حجم موجود نشان داد سهم آب ‌بندان در تأمين نياز آبياري اراضي شاليزاري مورد مطالعه مي تواند به 91 درصد افزايش يابد.