بررسي تأثير عوامل مؤثر بر راندمان كاربرد آب آبياري نواري در شرايط عمق توسعه ريشه موجود و قابل توسعه گندم در اراضي حميديه (خوزستان)

اين پژوهش به‌منظور بررسي تغييرات ابعاد نوار و عمق توسعه ريشه گندم در منطقه حميديه خوزستان بر تغيير راندمان كاربرد آب انجام شد، خاك منطقه داراي بافت سنگين clay loam بوده و آزمايش در سه مزرعه آزمايشي بر اساس كار معمول زارع و اندازه‌گيري مستقيم جهت واسنجي مدل SRFR 4.1.3 WIN در سال 1393 انجام شد. عمق مؤثر توسعه ريشه گندم رقم چمران 100 روز پس از كاشت (اوايل اسفند ماه در زمان پس از گل‌دهي) 40 سانتي‌متر اندازه‌گيري و راندمان كاربرد آب در آبياري نواري در شرايط زارع حدود 30 درصد تعيين شد. نتايج شبيه‌سازي شده با اين مدل در شرايط عمق توسعه ريشه 40 سانتي‌متر و عمق خالص آب آبياري 50 ميلي‌متر نشان داد كه با دبي ورودي 18 ليتر بر ثانيه، زمان آبياري 3 تا 5/3 ساعت، و ابعاد نوار با طول 180 و عرض 10 متر امكان افزايش راندمان كاربرد آب تا 40 درصد فراهم مي‌باشد. چنانچه عمق توسعه ريشه به 50 سانتي‌متر و عمق خالص آب آبياري 70 ميلي‌متر افزايش يابد (در شرايط بهبود وضعيت خاك) در شرايط پيشنهادي كه 33 درصد افزايش نسبي به شرايط زارع دارد، مي‌توان راندمان كاربرد آب را به 50 درصد افزايش داد. بنابراين با انجام عمليات مناسب شخم و بهسازي خاك و نيز اصلاح ابعاد نوار و مديريت آبياري امكان افزايش نسبي راندمان كاربرد آب نسبت به شرايط زارع در حدود 66 درصد ميسر مي‌گردد.