تطبيق يافته‌هاي تحقيقاتي با وضع موجود در اراضي تحت كشت گندم در شرايط شور

بدون شك هرگونه بهبود در كيفيت و افزايش توليد محصولات كشاورزي مستلزم وجود يافته­هاي تحقيقاتي و انتقال آنها به سطح مزارع است. هدف از اجراي اين تحقيق انتقال يافته­هاي تحقيقاتي به مزرعه و تطبيق و واسنجي آن­ها با وضع موجود در اراضي تحت كشت گندم در شرايط شور بود. لذا در اين تحقيق توصيه­هاي فني متعددي از جمله چگونگي آماده سازي زمين، روش آبياري و رقم مناسب در اراضي كشاورز و در سطحي معادل 5 هكتار اجرا شد. با اجراي اين توصيه‌ها در دو سال متوالي در مزارع گندم كه با آب با شوري 13 دسي زيمنس بر متر آبياري مي­شدند نتايج عبارتند از: نتايج سال اول اجراي اين تحقيق نشان داد كه ميزان عملكرد دانه گندم در مزرعه آزمايشي 4890 كيلوگرم در هكتار و ميزان افزايش عملكرد نسبت به شاهد 10 درصد بود. ميزان آب مصرفي در مزرعه آزمايشي معادل 4400 متر مكعب در هكتار اندازه ­گيري شد كه در مقايسه با 6130 متر مكعب در هكتار براي مزرعه شاهد كاهش قابل توجه 28 درصد را نشان مي­دهد. بر اين اساس بهره­وري آب از 73/0 كيلوگرم بر متر مكعب براي مزرعه شاهد به 1/1 كيلوگرم بر متر مكعب در مزرعه آزمايشي افزايش يافت. در سال دوم ميزان عملكرد مزرعه آزمايشي 4870 كيلوگرم در هكتار و نسبت به مزرعه شاهد 27 درصد افزايش نشان داد. حجم آب مصرفي در مزرعه آزمايشي 5380 متر مكعب در هكتار و نسبت به ميزان 5940 متر مكعب در هكتار براي مزرعه شاهد كاهش 10 درصد را نشان داد. بر اين اساس بهره­وري آب در سال دوم از 6/0 در مزرعه شاهد  به 91/0 كيلوگرم بر متر مكعب در مزرعه آزمايشي افزايش يافت. با توجه به تأثير قابل توجه توصيه­هاي ارائه شده در اين تحقيق بر افزايش بهره­وري آب در شرايط مزرعه و با عنايت به اينكه مقرر شده است در طول برنامه پنجم توسعه كشور شاخص بهره­وري مصرف آب در بخش كشاورزي ارتقاء يافته و راندمان آبياري بخش كشاورزي به حداقل چهل (40 درصد) در سال آخر برنامه برسد، بكارگيري نتايج اين تحقيق در سطح وسيع در اراضي فارياب تحت كشت گندم توصيه مي­شود­.