پايش زماني و مكاني كيفيت منابع آب زيرزميني در دشت‌هاي جنوبي استان فارس جهت استفاده در سيستم‌هاي آبياري

آب زيرزميني به عنوان يكي از منابع اساسي تأمين آب براي مصارف گوناگون از جمله كشاورزي، شرب و صنعت مطرح است. در پژوهش حاضر دشت­هاي جنوبي استان فارس جهت پايش زماني و مكاني تغييرات كيفي آب زيرزميني انتخاب گرديد. تعداد 83 حلقه چاه مربوط به دشت­هاي فراشبند، قيروكارزين، لار، لامرد، مهر و خنج انتخاب و روند تغييرات كيفي آب زيرزميني در دوره زماني 8584 تا 8988 به كمك شاخص­هاي كيفي مانند EC،SAR ،pH ، Cl،Na  و Mg بررسي شد. پايش زماني شاخص­هاي EC و SAR به ترتيب حاكي از افزايش 50 تا 250 درصدي و 22 تا 7/66 درصدي اين شاخص­ها بود كه دليل عمده آن كاهش بارش و وقوع خشكسالي و افزايش بهره­برداري در دوره­هاي اخير بوده است. بر اساس نتايج حاصل از پهنه­بندي، پراكنش مكاني پارامترهاي مورد بررسي حاكي از بحراني بودن وضعيت آب زيرزميني جهت آبياري در دشت­هاي لار، لامرد و بخش وسيعي از دشت­هاي خنج و مهر است و البته بخش­هاي باقيمانده دشت­هاي خنج و مهر و نيز دشت فراشبند در مرز بحران قرار دارند.  بنابراين استفاده از سيستم­هاي آبياري تحت فشار در اين مناطق نياز به اعمال تدابير مديريتي دارد.