طراحي بهره برداري معادن روباز با نگرش كاهش اثرات زيست‌محيطي در معدن مس سونگون

معادن به علت توليد پساب هاي اسيدي و سمي يكي از آلاينده ترين منابع محيط زيست به‌شمار مي روند. توجه به تاثيرات زيست‌محيطي معدنكاري در تدوين برنامه ريزي توليد معدن، موجب كاهش اثرات زيان بار اين صنعت بر محيط مي شود. در اين تحقيق به تدوين برنامه ريزي توليد معدن مس سونگون با نگرشي ويژه به پارامترها و تاثيرات زيست محيطي پرداخته شده است. بدين منظور با انجام مطالعات ميداني، آناليزهاي شيميايي و جمع آوري داده هاي اكتشافي و نقشه برداري، اقدام به تدوين برنامه ريزي توليد زيست‌محيطي معدن شده است و بخش هاي مختلف ذخيره با ديدگاه توليد پساب ارزيابي شده اند. پس از مدلسازي ذخيره معدني و تهيه مدل بلوكي، براي هر بلوك، عيار عناصر سنگين با روش كريجينگ و وزن و تاثير پساب زايي بلوك ها با استفاده از روش آنتروپي تعيين شده است. مدل بلوكي حاصل برخلاف روش هاي متداول برنامه ريزي توليد كه تنها شامل عيار ماده معدني‌اند، با ديدگاه توان توليد پساب بلوك ها و درجه آلايندگي آن‌ها تهيه شده است. در نهايت، با طراحي برنامه ريزي توليد بر اساس تاثيرات زيست محيطي عناصر موجود در معدن مس سونگون، هشت فاز عملياتي براي اين كانسار طراحي شد. در اين برنامه ريزي بلوك هاي پيت اول با عدد آلودگي ميانگين 1141 و پيت آخر با عدد آلودگي ميانگين 52، به ‌ترتيب بيشترين و كمترين استعداد را در توليد پساب مضر براي محيط زيست دارند.