تعيين توزيع مكاني تپه نبكا گونه Halocnemum Strobilaceum با بهره‌گيري از تابع G در دشت آق‌قلا استان گلستان

درك فرايندهاي پراكنش گياهان و تحليل الگوي مكاني آن‌ها، تأثير برهم كنش گياهان با محيط را آشكار مي كند.  نبكا به عنوان پديده شاخص برهم كنش گياه رسوب نقش مهمي بر حفظ پوشش گياهي و تثبيت ماسه هاي روان بازي مي كند. اين پژوهش  با هدف ارزيابي برهم كنش نبكا و گياه، بر اساس روش ميداني و اندازه گيري متغيرهاي مورفومتري و ثبت موقعيت دقيق 322  نبكا و 119 گياه در بخشي از دشت آق قلا در شمال‌غربي استان گلستان، انجام شد. براي بررسي الگوي پراكنش مكاني نبكاها و گياهان و همچنين  ارتباط متقابل بين آن‌ها و تأثير متغيرهاي خاك بر الگوي پراكنش آن‌ها، از توابع تك و دو متغير G و تابع همبستگي نشان دار استفاده شد. نتايج تابع مكاني همبستگي جفتي تك متغيره نشان داد كه الگوي پراكنش گياه Halocnemum Strobilaceum در فاصله هاي بين 0 تا 23 متر، پراكنده و نامنظم است و اين بدين معناست كه گياهان براي شكل گيري داراي رقابت خاصي با يكديگر نيستند. علاوه بر آن، الگوي مكاني نبكاها نيز در فاصله هاي بين 0 تا 23 متر به صورت پراكنده است. همچنين نتايج تابع دو متغيره g(r) در فاصله هاي بين صفر تا 50 متر نشان داد كه گياه و نبكا ارتباط متقابل مثبتي با يكديگر داشته و بر شكل گيري و پراكنش يكديگر تأثير مستقيم مي گذارند. نتايج تابع همبستگي نشان دار kmm(r) نشان داد كه به احتمال 95% ويژگي هاي خاك از جمله: هدايت الكتريكي، اسيديته، ماده آلي، نسبت جذب سديم، سديم تبادلي و كج شدگي رسوبات نبكا بر الگوي پراكنش نبكاها در اين منطقه تأثيرگذار هستند.