بررسي تنوع ژنتيكي اكوتيپ‎هاي زيره‎سبز خراسان با استفاده از نشانگرهاي پروتئيني

زيره ‌سبز يكي از قدﻳﻤﻲﺗﺮﻳﻦ و از ﻧﻈﺮ اﻗﺘﺼﺎدي مهمترين ﮔﻮﻧﻪ در ﺧﺎﻧﻮاده چتريان است كه بالاترين سطح زير كشت در استان‌هاي خراسان را دارد. در اين تحقيق تنوع ژنتيكي 20 اكوتيپ زيره‎‎سبز با پراكندگي كامل از سه استان خراسان شمالي، رضوي و جنوبي توسط نشانگرهاي پروتئيني بررسي گرديد. بررسي تغييرات پروتئين‎ با روش SDS-PAGE با طي مراحل استخراج پروتيئن از بذر، تعيين غلظت نمونه‎ها و بعد انجام الكتروفورز انجام شد. نتايج حاصل از تجزيه واريانس مولكولي نشان داد كه بين و درون جمعيت‌ها تنوع وجود داشت. بر اساس نشانگر پروتئيني 24 درصد از تغييرات مربوط به بين جمعيت‎ها و 76 درصد مربوط به‎ درون جمعيت‎ها بود. درصد چندشكلي به‎دست آمده از نشانگر پروتئيني 27 درصد، ميانگين محتواي چندشكلي 0.01، ميانگين شاخص اطلاعاتي شانون 0.49 و ميانگين شاخص اطلاعاتي ني 0.68 به‎دست آمد. نتايج حاصل از تجزيه به مختصات اصلي نشان داد كه سه مؤلفه اول 83 درصد از تغييرات را توجيه كردند. تجزيه خوشه‌اي بر اساس ماتريس تشابه اكوتيپ‎هاي مورد مطالعه را در پنج خوشه گروه‌بندي نمود. گروه‌بندي اكوتيپ‌ها نشان داد كه تنوع ژنتيكي از تنوع جغرافيايي تبعيّت نمي‌كند.