ارتباط بين تعهد سازماني و قصد ترك خدمت كاركنان دانشگاه علوم پزشكي شهر كرمانشاه

تعهد سازماني به عنوان  مفهومي مديريتي به اين دليل كه مي‌تواند به مزيت رقابتي و موفقيت مالي منجر شود، بسيار مهم است. بنابراين، سازمان‌هايي كه مي‌خواهند در دنياي پيچيده و پوياي امروز فعاليت و ادامه حيات دهند بايد به منظور كسب بهره‌وري بيشتر، درصدد كاهش ترك خدمت و قصد ترك خدمت كاركنان خود باشند و در اين راستا بايد به توانمندسازي كاركنان و افزايش تعهد سازماني آنها بپردازند. هدف اصلي پژوهش حاضر بررسي رابطه تعهد سازماني با قصد ترك خدمت كاركنان دانشگاه علوم پزشكي شهر كرمانشاه است. اين پژوهش از نظر هدف، كاربردي و از نظر روش، توصيفي از نوع همبستگي است. جامعه‌ي آماري شامل تمام كاركنان دانشگاه علوم پزشكي شهر كرمانشاه در سال 1396 مي‌شود. حجم نمونه بر اساس جدول  كرجسي و مورگان 172 نفر با روش نمونه گيري تصادفي طبقه‌اي تعيين شد و با استفاده از پرسشنامه تعهد سازماني بالفور و وكسلر (1996) و پرسشنامه قصد ترك خدمت حسيني برزنجي (1392) ارزيابي شد. داده‌ها نيز با استفاده از همبستگي پيرسون، رگرسيون چند گانه تجزيه و تحليل شد. نتايج به دست آمده با استفاده از شاخص آماري رگرسيون چندگانه نشان داد بين تعهد سازماني با قصد ترك خدمت كاركنان رابطه وجود ندارد.