ارزيابي كارايي فعاليت Sinorhizobium meliloti و خصوصيات كيفي يونجه تحت تأثير كاربرد موليبدن

كشاورزي به مقدار زيادي وابسته به نيتروژني است كه طي همزيستي بين ريزوبيوم‌ها و گياه لگوم ميزبان آن‌ها و در گره‌هاي ريشه‌اي اين گياهان تثبيت مي‌شود. فرآيند تثبيت نيتروژن با كمك آنزيمي به نام نيتروژناز انجام مي‌گيرد و عنصر موليبدن از عناصر مهم در تشكيل تركيب نيتروژناز است. اين تحقيق با هدف بررسي تأثير مقادير مختلف موليبدن و باكتري سينوريزوبيوم بر عملكرد يونجه، انجام شد. آزمايش به‌صورت طرح كرت‌هاي خرد شده با طرح پايه بلوك‌هاي كامل تصادفي، شامل كاربرد باكتري سينوريزوبيوم در دو سطح (تلقيح با باكتري سينوريزوبيوم و بدون تلقيح) در كرت‌هاي اصلي و مقادير مختلف موليبدن در سه سطح (صفر، 5 و 10 كيلوگرم در هكتار) در كرت‌هاي فرعي با سه تكرار در سال 1392 در مزرعه موسسه تحقيقات خاك و آب واقع در كرج انجام گرفت. نيتروژن تنها در يك مرحله و در هنگام آبياري دوم و به ميزان 50 كيلوگرم اوره در هكتار به خاك اضافه شد. نتايج نشان دادند كه تأثير سطوح مختلف موليبدن و باكتري ريزوبيوم بر عملكرد ماده خشك، غلظت موليبدن در اندام‌ هوايي و ريشه و تعداد گره‌هاي ريشه معني‌دار گرديد. همچنين بالاترين عملكرد ماده خشك مربوط به تيمار كاربرد توام باكتري ريزوبيوم و موليبدن به ميزان 5 كيلوگرم در هكتار با عملكرد 20/21 تن در هكتار بود كه از نظر آماري اختلاف معني‌داري با شاهد با عملكرد 14/27 تن در هكتار داشت. كاربرد موليبدن، سبب افزايش تعداد گره در ريشه شد كه نسبت به عدم تلقيح تفاوت معني‌دار نشان داد. غلظت موليبدن در اندام ‌هوايي و ريشه با افزايش سطوح موليبدن بيشتر شد، اين افزايش در تيمارهاي تلقيح شده با باكتري سينوريزوبيوم نسبت به تيمارهاي تلقيح نشده بيشتر بود.