اثر كود‏هاي آلي و زيستي بر محتواي نيتروژن، فسفر و پتاسيم، رنگيزه‏ هاي فتوسنتزي و ميزان ماده مؤثره گياه دارويي سرخارگل (Echinacea Purpurea L.)

مصرف كودهاي بيولوژيك به‌دليل تأثير زياد در اصلاح خصوصيات خاك، كاهش عوارض زيست‌محيطي و رشد بهتر گياه از جمله راه‌كارهاي مناسب در توليد ارگانيك گياهان دارويي مي‏ باشد. به ‏منظور مطالعه تأثير كودهاي آلي و زيستي بر رنگيزه‏ هاي فتوسنتزي، عناصر معدني و ميزان ماده مؤثره در گياه سرخارگل، آزمايشي در سال زراعي 1393-1392 در مزرعه دانشگاه علوم كشاورزي و منابع‏ طبيعي رامين خوزستان به‌‏صورت اسپليت فاكتوريل در قالب طرح بلوك ‏هاي كامل تصادفي با چهار تكرار انجام شد. محلول‏ پاشي چاي ورمي‏ كمپوست به‌عنوان فاكتور اول در دو سطح (بدون مصرف چاي‏ ورمي‏ كمپوست و مصرف چاي ورمي‏ كمپوست)، در كرت اصلي، كود آلي به‌عنوان فاكتور دوم در سه سطح (بدون مصرف كود، كود ورمي‏ كمپوست و كود گاوي) و كود زيستي به‌عنوان فاكتور سوم در دو سطح (بدون مصرف كود زيستي و مصرف كود زيستي بيوآزوسپير) در كرت فرعي در نظر گرفته شدند. نتايج نشان داد بيشترين فنل ريشه و فنل كل از تيمار ورمي‏ كمپوست به‌دست آمد. در حالي‌كه بالاترين نيتروژن برگ، نيتروژن ساقه، فسفر برگ، فسفر ساقه، كلروفيل a، كلروفيل b، كاراتنوئيد، فنل برگ و فنل ساقه از تركيب تيماري ورمي‏ كمپوست به همراه چاي‏ ورمي‏ كمپوست حاصل شد. سرخارگل تحت تيمار تلفيقي ورمي‏ كمپوست به همراه كود زيستي بيوآزوسپير بيشترين فنل گل و اسيد شيكوريك را توليد كرد. همچنين حداكثر پتاسيم ساقه و پتاسيم برگ از تيمار تركيبي محلول‏پاشي چاي‏ ورمي‏ كمپوست در ورمي ‏كمپوست در كود زيستي بيوآزوسپير به‏ دست آمد. اين تحقيق نشان داد كه تيمار تركيبي ورمي ‏كمپوست به همراه محلول‏پاشي چاي ورمي‏ كمپوست نسبت به ساير تيمارها در كشت سرخارگل مفيدتر بود.