مقايسه محلول‌پاشي نانوذرات سيليس و روي با مصرف خاكي بر صفات زراعي و فيزيولوژيكي برنج (Oryza sativa L.)

به‌منظور بررسي اثر سيليس و روي به دو فرم محلول‌پاشي (منبع نانوذرات) و خاك‌مصرف (منبع معمولي) در قالب تيمارهاي انفرادي يا تركيبي بر صفات زراعي و فيزيولوژيكي برنج (Oryza sativa L.)، آزمايش مزرعه‌اي به‌صورت طرح بلوك‌هاي كامل تصادفي با 16 تيمار و سه تكرار در دو منطقه از استان مازندران (آمل و نور) در سال 1395 اجرا شد. نتايج نشان داد كه اجزاي عملكرد، عملكرد و هم‌چنين غلظت و جذب سيليس و روي در دانه برنج با كاربرد سيليس و روي به هر دو روش محلول‌پاشي نانو‌ذرات و خاك‌مصرف به‌طور معني‌داري در مقايسه با شاهد افزايش يافت. كاربرد تركيبي سيليس و روي به‌صورت خاكمصرف برتري معني‌داري نسبت به مصرف جداگانه هر دو عنصر مورد استفاده در آزمايش از نظر تعداد پنجه بارور در كپه در منطقه آمل و تعداد دانه‌هاي پر در خوشه در منطقه نور داشت. از نظر محلول‌پاشي نانوذرات، كاربرد تركيبي سيليس و روي برتر از استفاده جداگانه سيليس از نظر تعداد پنجه بارور در هر دو مكان آزمايش و ميزان غلظت و جذب روي در دانه برنج بود. بنابراين با توجه به نتايج تحقيق حاضر، استفاده از سيليس و روي به هر دو روش محلول‌پاشي نانوذرات و خاك‌مصرف جهت افزايش غلظت و جذب اين عناصر و هم‌چنين بهبود عملكرد دانه برنج در خاك‌هايي كه قابليت دسترسي پاييني به اين دو عنصر غذايي دارند مؤثر مي‌باشد. amp;nbsp;