بررسي شاخص‌هاي تحمل به تنش خشكي در ارقام گندم نان با روش بوت استرپ

شاخص‌هاي تحمل به تنش، از جمله پركاربردترين روش‌هاي انتخاب ژنوتيپ‌هاي متحمل به تنش در بين محققين مي باشند. در اين تحقيق، يازده رقم گندم نان در قالب طرح بلوك‌هاي كامل تصادفيبا سه تكرار تحت دو شرايط بدون تنش و تنش خشكي در مزرعه تحقيقاتي دانشكده كشاورزي دانشگاه لرستان خرم‌آباد، كه داراي اقليم گرم و خشك است، در سال زراعي 96-1395 مورد ارزيابي قرار گرفتند و سپس از شاخص هاي مختلف تحمل به تنش براي بررسي تحمل رقم هاي مورد مطالعه استفاده شد. همچنين، براي تشخيص بهترين شاخص از ضريب تبيين (مربع ضريب همبستگي، R^2) بين شاخص‌ها با عملكرد دانه تحت دو شرايط بدون تنش و تنش خشكي استفاده و با روش بوت استرپ، حدود اطمينان ضريب تبيين شاخص‌هاي مرتبط با عملكرد تحت شرايط بدون تنش و تنش خشكي برآورد شد. نتايج نشان داد كه شاخص‌هاي تحمل به تنش تغييريافته تحت شرايط بدون تنش(K1STI)، ميانگين هندسي بهره وري(GMP) و متوسط بهره وري (MP) شاخص‌هاي اختصاصي شرايط بدون تنش و شاخص‌هاي تحمل به تنش تغيير يافته تحت شرايط تنش (K2STI) و حساسيت به خشكي(DI) شاخص‌هاي اختصاصي براي شرايط تنش خشكي بودند. شاخص ميانگين هارمونيك (HM) نيز همبستگي نسبتاً پايداري با عملكرد دانه تحت هر دو شرايط بدون تنش و تنش خشكي داشت. در نهايت، بر اساس تمامي شاخص‌هاي اختصاصي و عمومي، رقم آفتاب برترين رقم در هر دو شرايط بدون تنش و تنش خشكي بود و رقم پوگاري نيز به عنوان متحمل‌ترين رقم براي شرايط تنش خشكي شناخته شد.