مباني هم‌گرايي اسلامي در نهج البلاغه

The principles of Islamic Convergence in Nahj al-Balāghah

اتحاد مسلمانان از موضوعات مورد توجه قرآن كريم و ساير متون اسلامي از جمله نهج البلاغه است. اين دعوت مبناهايي از قبيل وجود، خدا، جهان، انسان و وظيفه‌شناختي دارد. مباني توجيه كنندگان نظري يك انديشه يا يك اقدام‌اند. البته ضرورتي ندارد كه همه مباني به بيان درآيند، بلكه از نحوه دعوت و عمل مي‌توان به بازخواني آنها توفيق يافت. در اين مقاله ربط و نسبت اين مباني بررسي شده‌اند. اين مباني دعوت مسلمانان به اتحاد را امري موجه و ضروري مي‌كنند؛ براي مثال در مبناي خداشناختي، لازمه اعتقاد به توحيد سريان آن در همه سپهرهاي زندگي از جمله سپهر اجتماعي است كه هم‌گرايي يكي از نمودهاي بارز آن است.

The Unity among Muslims is one of the issues noted repeatedly in the Holy Qur'an and other Islamic texts such as Nahj al-Balāghah. It has such as existential, theological, cosmological, anthropological, epistemological and deontological principles. These theoretically justify a thought or an action. However, is no need for expression of all the principles, rather it can be achieved through re-studying their call and practice. In this essay, the relevance and relationship of these principles are surveyed. Principles would clarify the necessity of Muslims' call to the unity; for instance, based on the principle of theology, believing in monotheism requires its flowing within all the aspects of life like social aspect which convergence is one of well-known manifestations.