تعيين مناسب‌ترين نظام بهره‌برداري براي مناطق چاي‌كاري ايران بر اساس آزمون توكي و رهيافت غربالگري

حل مشكلاتي از قبيل نظام خرده‌مالكي، پراكندگي اراضي، عدم استفاده بهينه از منابع توليد و پايين بودن عملكرد بدون اصلاح نظام بهره‌برداري و نهادينه شدن آن عملي نيست. بر همين اساس، در اين تحقيق، نظام‌هاي بهره‌برداري موجود در مناطق چاي‌كاري كشور (دهقاني، تعاوني مشاع و تجاري) بررسي شد. نتايج تجزيه واريانس داده‌ها، مقايسه ميانگين‌ها و آزمون توكي ميان 9 متغير مستقل سن،  سطح تحصيلات، نوع مالكيت، سطح زير كشت چاي، درآمد حاصل از چاي‌كاري، هزينه توليد، توپوگرافي باغ چاي، آبياري و سابقه فعاليت چاي‌كاري با عملكرد توليد چاي (به عنوان متغير وابسته) در نظام هاي مختلف بهره برداري و نيز اولويت‌بندي اين نظام‌ها با استفاده از 5 شاخص  عملكرد، اشتغال‌زايي، مصرف كود شيميايي، به كارگيري ماشين آلات و رضايتمندي از فعاليت چاي‌كاري  براساس رهيافت غربالگري نشان داد از سه نظام شناسايي‌شده در مناطق چاي‌كاري، بيشترين عملكرد  متعلق به نظام تعاوني مشاع بوده است و اين نظام مي‌تواند مناسب‌ترين نظام بهره‌برداري مناطق چاي‌كاري كشور باشد.