سنجش ناامني غذايي خانوارهاي روستايي و عوامل مؤثر بر آن در استان خوزستان: مطالعه موردي دهستان بستان

پژوهش حاضر با هدف كلي بررسي وضعيت ناامني غذايي و عوامل مؤثر بر آن در جامعه روستايي دهستان بستان در استان خوزستان انجام شد. روش تحقيق پيمايشي بود و از پرسشنامه استاندارد مقياس ناامني غذايي خانوار (HFIAS) استفاده شد. همچنين، با استفاده از روش كوكران، 101 نفر سرپرست خانوار روستايي به روش تصادفي ساده انتخاب شدند و ميزان پايايي پژوهش با كمك آلفاي كرونباخ 0.78 به‏دست آمد. نتايج پژوهش نشان داد كه فقط 26.73 درصد از خانوارهاي روستايي بررسي‌شده در امنيت كامل غذايي هستند و 73.27 درصد از آنها در درجات مختلف ناامني غذايي به‏سر مي برند. نتايج تحليل همبستگي نيز نشان داد كه وضعيت اقتصادي، سرمايه اجتماعي (حمايت، اعتماد)، و دانش تغذيه اي با ناامني غذايي خانوار رابطه معني دار دارند. همچنين، بر پايه نتايج تحليل مسير، تأثيرگذارترين متغير بر ناامني غذايي خانوارهاي روستايي مورد مطالعه دانش تغذيه اي است.