تأثير توسعه گردشگري روستايي بر مؤلفه‏هاي فرهنگي ساكنان روستايي: مطالعه موردي شهرستان جيرفت

هدف تحقيق حاضر بررسي تأثير توسعه گردشگري روستايي بر ويژگي­هاي گوناگون فرهنگي ساكنان روستايي شهرستان جيرفت بود. براي تحليل اطلاعات، از آماره تي و مدل تصميم­گيري چندمعياره تاپسيس استفاده شد. نتايج پژوهش نشان داد كه اثرگذاري گردشگري روستايي بر شش مؤلفه سبك پوشاك، مصرف مواد غذايي، گسترش مصرف‏گرايي، ارتباطات خانوادگي، زبان و گويش بومي، و مشاركت و احساس امنيت در روستاهاي هدف گردشگري شهرستان جيرفت در سطح اطمينان 95 معني‏دار است؛ با اين همه، بيشترين اثر فرهنگي گردشگري بر دو مؤلفه گسترش مصرف‏گرايي و سبك پوشاك روستاييان بود. همچنين، نتايج نشان داد كه سه روستاي شاخص گردشگري در اين شهرستان شامل ساردوئيه، دلفارد و دومار بيش از ساير روستاها در معرض تهديدهاي فرهنگي ناشي از گردشگري روستايي قرار دارند. بنابراين، توسعه گردشگري نه‏تنها به تداوم فرهنگ محلي در روستاهاي شهرستان جيرفت كمك نكرده، بلكه آن را با تهديداتي نيز مواجه ساخته است.