بررسي عوامل مؤثر بر گرايش روستاييان به مهاجرت شهري: مطالعه موردي بخش روستايي گاريزات استان يزد

تمركز بر نواحي روستايي به عنوان بخش بزرگي از نظام اجتماعي و جمعيتي كه در خود ذخاير ارزشمندي از جمله آداب و رسوم اجتماعي و منابع طبيعي را نهفته دارد، به عنوان زيربناي توسعه كشور ضروري است. مطالعه حاضر به سنجش ميزان گرايش ساكنان بخش روستايي گاريزات استان يزد به مهاجرت به شهر و بررسي عوامل مؤثر بر آن مي‌پردازد. روش تحقيق پيمايش بوده و نمونه آماري متشكل از 343 نفر از ساكنان 55-15 ساله اين بخش روستايي است كه به روش نمونه‌گيري چندمرحله‌اي انتخاب شدند. براي گردآوري داده‎‏ها از پرسشنامه استفاده شد. همچنين، عوامل مؤثر بر گرايش روستاييان به مهاجرت شهري در چهار عامل جمعيتي، اقتصادي، اجتماعي و دافعه روستا دسته‌بندي شد. نتايج تحليل رگرسيون چندگانه نشان داد كه متغيرهاي نا‌اميدي از روستا، دافعه اقتصادي روستا، چشم و همچشمي، سن، و تحصيلات مادر به‏ترتيب بيشترين اثرگذاري را بر گرايش به مهاجرت شهري دارند؛ همچنين، عوامل اجتماعي و رواني نسبت به عوامل اقتصادي در گرايش به اتخاذ تصميم مهاجرت نقشي تعيين كننده تر دارند.