الگوي سامان‏دهي فضايي سكونتگاه‌هاي روستايي بر مبناي نظام جمعيتي و توزيع خدماتي: مطالعه موردي شهرستان اسفراين

پژوهش كاربردي حاضر با هدف سامان‏دهي فضايي سكونتگاه هاي روستايي شهرستان اسفراين و با بهره گيري از فنون سطح بندي جمعيتي، سطح بندي خدماتي، اسكالوگرام و تحليل سلسله‏مراتبي به انجام رسيد. روش تحقيق توصيفي تحليلي، شيوه گردآوري اطلاعات كتابخانه اي و ابزار جمع آوري اطلاعات مبتني بر داده هاي ثانويه (آمارنامه سال 1390) استان خراسان شمالي بود كه طي آن، چهل مؤلفه در ابعاد مختلف استخراج و بررسي شدند. تحليل يافته ها نشان داد كه از ميان اين مؤلفه‏ها در 157 روستاي داراي سكنه شهرستان اسفراين، تنها دسترسي به مؤلفه هاي دبستان، مسجد، شوراي اسلامي، دهيار، خانه بهداشت و دفتر مخابرات قابل قبول بوده و در دسترسي به ساير خدمات، محروميت شديد حاكم است. در نهايت، براي برقراري تعادل فضايي و خدمات رساني مطلوب در شهرستان اسفراين (متناسب با نظام جمعيتي، نقش و جايگاه هر روستا)، ضمن پيشنهاد يك نظام سلسله مراتبي، اين شهرستان به سه منظومه روستايي، هفت مجموعه و سي حوزه روستايي تقسيم شد.