تأثير ابعاد توانمندي روان‏شناختي بر عملكرد شغلي آموزشگران هنرستان‏هاي كشاورزي (مورد مطالعه‏: استان‏هاي شمال غرب كشور)

شواهد حاكي از آن است كه عملكرد شغلي آموزشگران هنرستان­ هاي كشاورزي در سطح مطلوبي نمي­ باشد كه اين مسأله ضرورت شناخت متغيرهاي تأثيرگذار بر بهبود عملكرد شغلي آن‌ها را افزايش داده است. از اين­رو، هدف اصلي اين تحقيق توصيفي همبستگي بررسي تأثير ابعاد توانمندي روان­شناختي بر عملكرد شغلي آموزشگران هنرستان‌هاي كشاورزي استان‌‌هاي شمال غرب كشور بود. جامعه آماري اين تحقيق را 295 نفر از آموزشگران هنرستان­ هاي كشاورزي در استان­ هاي آذربايجان غربي، آذربايجان شرقي، اردبيل و زنجان تشكيل دادند كه 210 نفر از آن‌ها با روش نمونه‌گيري تصادفي طبقه‌اي به‌عنوان نمونه انتخاب شد. براي گردآوري داده­ها از پرسشنامه استفاده شد. روايي محتوايي پرسشنامه با نظر پانلي از متخصصان مورد تأييد قرار گرفت و روايي سازه و پايايي تركيبي ابزار تحقيق نيز از طريق برآورد مدل اندازه­ گيري و پس از انجام اصلاحات لازم به دست آمد. داده ­هاي گردآوري شده با استفاده از تكنيك چند متغيره مدل­ سازي معادلات ساختاري مورد تجزيه و تحليل قرار گرفتند. نتايج تحقيق نشان داد كه فرضيه ­هاي تحقيق مورد تأييد قرار گرفته و پنج بعد توانمندي روان­شناختي شامل احساس شايستگي، احساس خودمختاري، احساس مؤثر بودن، احساس معني ­دار بودن و احساس اعتماد از اثر معني ‏داري بر متغير وابسته برخوردار بودند و 40 درصد از واريانس عملكرد شغلي آموزشگران هنرستان­ هاي كشاورزي را تبيين كردند. در مجموع، مي­ توان نتيجه گرفت كه يكي از پيش ­شرط ­هاي اصلي براي افزايش سطح عملكرد شغلي آموزشگران هنرستان ­هاي كشاورزي، بهبود سطح توانمندي روان­شناختي آموزشگران به‌واسطه توجه به ابعاد اصلي آن به‌ويژه احساس معني ­داري و احساس شايستگي (خودكارآمدي) است.