اثر كوركومين خوراكي بر فراسنجه‌هاي بافت‌شناسي بيضه خروس‌هاي مادر گوشتي مسنن

پژوهش حاضر به‌منظور بررسي اثر كوركومين خوراكي بر فراسنجه‌هاي بافت‌شناسي بيضه خروس‌هاي مسن مادر گوشتي سويه راس 308 انجام شد. براي همين منظور از تعداد 12 قطعه خروس مادر گوشتي در سن 48 هفتگي، در قالب طرح كاملاً تصادفي با چهار تيمار و سه تكرار به‌مدت 13 هفته استفاده شد. تيمارها شامل عدم تغذيۀ كوركومين (تيمار شاهد)و تغذيۀ روزانه 10، 20 و يا 30 ميلي‌گرم كوركومين به‌ازاي هر پرنده به‌صورت مخلوط در جيره پايه بودند. در پايان دوره آزمايش، همۀ خروس‌ها كشتار و از بافت بيضه آن‌ها نمونه‌برداري شد. ميانگين وزن بيضه در خروس‌هاي كه روزانه 30 ميلي‌گرم كوركومين دريافت كردند، نسبت به گروه شاهد بيشتر بود (0.05 P). تغذيه روزانه 20 و 30 ميلي‌گرم كوركومين باعث افزايش ميانگين قطر لوله‌هاي اسپرم‌ساز نسبت به گروه شاهد شد (0.05 P). ضخامت بافت پوششي لوله‌هاي اسپرم‌ساز با افزايش سطح تغذيه كوركومين به‌طور خطي افزايش يافت (0.05 P). تعداد ياخته‌هاي اسپرماتوگوني در خروس‌هاي تغذيه‌شده با كوركومين بيشتر از پرندگان شاهد بود (0.05 P). همچنين، تعداد ياخته‌هاي لايديگ در بيضه پرندگاني كه روزانه 20 و يا 30 ميلي‌گرم كوركومين دريافت كردند، بيشتر از پرندگان شاهد بود (0.05 P). تيمارهاي آزمايشي بر تعداد رگ‌هاي خوني بيضه تأثيري نداشتند (0.05 P). بر اساس نتايج اين پژوهش، تغذيۀ روزانه 30 ميلي‌گرم كوركومين فراسنجه‌هاي بافت‌شناسي بيضه خروس‌هاي مادر گوشتي مسن را بهبود مي‌بخشد.