ارزيابي اثر اقتصادي تراكم جوجه‌ريزي و مواد بستر بر عملكرد توليد در جوجه‌هاي گوشتي

تأثير تراكم گله و نوع ماده استفاده‌شده به‌عنوان بستر، بر عملكرد توليد و فراسنجه‌هاي اقتصادي جوجه­هاي گوشتي، با استفاده از تعداد 2016 قطعه جوجه گوشتي يك­روزه سويه راس 308، در يك آزمايش فاكتوريل 2×3 با سه سطح تراكم جوجه­ريزي ]10 (شاهد)، 14 و 18 قطعه پرنده در مترمربع[ و دو نوع ماده بستري ]تراشه­هاي چوب (شاهد) و مقواي بستر[ در قالب طرح بلوك‌هاي كامل تصادفي با شش تيمار و چهار تكرار بررسي شد. نتايج نشان داد كه مصرف خوراك و افزايش وزن پرندگان در جوجه­ريزي با تراكم 10 قطعه پرنده در مترمربع بيشتر از تراكم­هاي 18 و 14 قطعه پرنده بود (05/0 gt;P). ضريب تبديل غذايي پرندگاني كه روي بستر تراشه چوب پرورش يافتند، كمتر از پرندگان پرورش‌يافته روي بستر مقوا بود (05/0 gt;P). بالاترين ميزان شاخص­هاي اقتصادي (نسبت درآمد به هزينه و حاشيه سود) در تراكم­هاي 14 و سپس 18 قطعه پرنده در واحد سطح مشاهده شدند كه هر دو با تراكم 10 قطعه جوجه تفاوت معني­داري داشتند (01/0 gt;P). براساس نتايج اين پژوهش، جوجه­ريزي در تراكم 14 قطعه پرنده در مترمربع نسبت به ديگر سطوح تراكم گله، با كاستن از هزينه­هاي ثابت توليد و همچنين بهبود عددي ضريب تبديل خوراك مي­تواند سود بيشتر را براي واحدهاي پرورش­دهنده جوجه­هاي گوشتي به دنبال داشته باشد و مقواي بستر به‌دليل اثر منفي بر بازده استفاده از خوراك نمي­تواند جايگزيني مناسب براي تراشه­هاي چوب باشد.