تاثير اسانس درمنه خزري و باكتري لاكتوباسيلوس اسيدوفيلوس بر عملكرد بلدرچين‌هاي ژاپني در مرحله تخم‌گذاري

تأثير اسانس درمنه خزري و باكتري لاكتوباسيلوس اسيدوفيلوس بر عملكرد، ميكروبيولوژي، مورفولوژي و قابليت هضم ايلئومي مواد مغذي در بلدرچين‌هاي تخم‌گذار ژاپني با استفاده از تعداد 180 قطعه بلدرچين تخم‌گذار 46 روزه در قالب طرح كاملاً تصادفي با چهار تيمار و پنج تكرار (نه قطعه جوجه در هر تكرار) بررسي شد. تيمارهاي آزمايشي شامل جيره پايه به‌عنوان گروه شاهد (فاقد افزودني)، جيره پايه+ اُكسي‌تتراسايكلين (200 ميلي‌گرم در كيلوگرم)، جيره پايه+ اسانس درمنه خزري (250 ميلي‌گرم در كيلوگرم) و جيره پايه+ لاكتوباسيلوس اسيدوفيلوس (cfu 1011×02/4 در كيلوگرم جيره) بودند. نتايج نشان داد كه استفاده از لاكتوباسيلوس اسيدوفيلوس در مقايسه با تيمارهاي شاهد و اسانس درمنه خزري سبب افزايش توده تخم بر اساس مرغ خانه شد (05/0P lt;). همچنين استفاده از تيمارهاي لاكتوباسيلوس اسيدوفيلوس و اسانس درمنه خزري در مقايسه با تيمار شاهد سبب افزايش لاكتوباسيل‌هاي موجود در محتويات ايلئوم پرندگان شد (05/0P lt;). افزون بر اين، پرندگان تغذيه شده با جيره‌هاي حاوي لاكتوباسيلوس اسيدوفيلوس و اُكسي‌تتراسايكلين از نظر صفات ارتفاع پرز و نسبت ارتفاع پرز به عمق كريپت در مقايسه با گروه شاهد افزايش معني‌داري را نشان دادند (05/0P lt;). نتيجه‌گيري مي‌شود كه استفاده از لاكتوباسيلوس اسيدوفيلوس به‌عنوان يك جايگزين براي آنتي‌بيوتيك مناسب‌تر از اسانس درمنه خزري است.