اثرات عمق دفن غده و نوع بافت خاك بر صفات بيولوژيكي اويارسلام ارغواني (Cyperus rotundus L.)

شناخت و آگاهي از رفتار و خصوصيات بيولوژيكي علف­هاي هرز نقشي مهم در مديريت آن­ها دارد. اين آزمايش نيز به­منظور بررسي اثر عمق دفن غده و بافت خاك بر خصوصيات رشدي علف هرز اويارسلام ارغواني در سال 1396 در مركز تحقيقات كشاورزي و منابع­ طبيعي جنوب­ كرمان به­صورت فاكتوريل بر پايه طرح بلوك­هاي كامل تصادفي با سه تكرار انجام شد. تيمارهاي آزمايش شامل سه نوع بافت خاك مختلف(لوم شني، لوم سيلتي و لوم رسي) و پنج عمق دفن غده در پنج سطح (2، 12، 22، 32و 42 سانتي­متر) بود. نتايج نشان داد زمان سبز شدن، درصد سبز شدن، وزن خشك اندام زيرزميني و تعداد غده توليدي اويارسلام ارغواني تحت تأثير عمق دفن غده و نوع بافت خاك قرار گرفتند. با افزايش عمق دفن غده در هر سه نوع بافت خاك تمامي صفات بطور قابل ملاحظه­اي كاهش يافت اما بين بافت­هاي مختلف خاك تفاوت­هايي وجود داشت، ولي ظهور علف هرز به تأخير و نهايتاً متوقف شد. در رابطه با عمق دفن غده، بيش از 80 درصد توزيع و پراكنش اندام زير زميني در عمق دو تا 12 سانتي­متري خاك تشكيل شد. در عمق­هاي 32 و 42 سانتي­متري بافت­هاي لوم رسي و لوم سيلتي amp;nbsp; درصد جوانه­زني و ظهور 100 درصد كاهش يافت وگياهچه­اي سبز نشد.. بنابراين به ­نظر مي­رسد استفاده از روش­هاي كنترل غيرشيميايي مانند شخم عميق در جهت به تأخير انداختن ظهور، رشد و پراكنش اين علف هرز مؤثر باشد.