ارزيابي تناسب اراضي غرب شهرستان اهواز براي كشت گندم آبي با تلفيق روش تحليل سلسله مراتبي و سامانۀ اطلاعات جغرافيايي

يكي از رويكردهاي اساسي براي به‌دست آوردن بيشينه سود و حفاظت از منابع زيستي، ارزيابي تناسب اراضي است. هدف از اين تحقيق ارزيابي تناسب اراضي شهرستان اهواز براي كشت گندم آبي با استفاده از فرآيند تحليل سلسله مراتبي و سامانۀ اطلاعات جغرافيايي است. در ابتدا نيازهاي بوم‌شناختي، زراعي و ساير عوامل و نيز شاخص‌هاي مؤثر در كشت گندم آبي بر اساس ويژگي و شرايط منطقه تعيين شد. شاخص‌هاي قابليت نفوذپذيري خاك، بافت خاك، EC، pH، شيب و جهت شيب، فاصله تا بازار، راه‌هاي ارتباطي و درآمد خالص انتخاب شدند. داده‌ها از طريق پرسشنامه از كشاورزان و كارشناسان و نهادهاي مختلف جمع‌آوري شد. نتايج بررسي‌ها نشان مي‌دهد زير معيارهاي اقتصادي و خصوصيات خاك بيشترين وزن را دارند. درآمد خالص با وزن 0.316 در رتبه اول قرار گرفته است. متوسط درآمد خالص و نسبت فايده به هزينه در منطقه بهترتيب 10.2 ميليون ريال در هكتار و 0.44 به‌دست آمده است. بيشترين هزينۀ مصرفي در توليد گندم مربوط به ماشين‌ها و ادوات است. بر اساس تلفيق لايه‌ها و ارزيابي تناسب اراضي، مشخص شد كه 11.1 درصد منطقه بسيار مناسب، 32.5 درصد مناسب، 30.4 درصد متوسط و 26.0 درصد نامناسب براي كشت گندم است.