ساخت و ارزيابي يك اجاق زيست‌توده‌اي سيار براي استفاده در مناطق دور از شبكه توزيع گاز طبيعي

پخت و پز در روستاها و عشاير محروم معمولاً با روش سنتي سوزاندن هيزم صورت مي‌گيرد كه همراه با انتشار دود، ذرات معلق و منوكسيدكربن است. قرارگرفتن در معرض اين آلاينده‌ها مي‌تواند منجر به دامنه وسيعي از بيماري‌ها شود. هدف مطالعه حاضر، ساخت، ارزيابي يك اجاق زيست‌‌توده‌سوز مناسب براي جايگزيني با روش سنتي در مناطق محروم مي‌باشد. در اين پژوهش، يك اجاق زيست‌توده‌اي سيار طراحي و ساخته شد. ارزيابي كارايي اجاق با آزمون استاندارد جوشاندن آب با استفاده ضايعات خرده چوب، پوست بادام و چوب ذرت صورت گرفت. ميزان منوكسيدكربن منتشرشده از اجاق در سه حالت آشپزي در فضاي باز، در آشپزخانه بدون هواكش و در آشپزخانه زير هواكش معمولي اندازه‌گيري و با آتش معمولي در فضاي باز مقايسه شد. مشاهدات نشان داد كه شعله حاصله از تمامي سوخت‌ها به‌جز در مرحله پاياني (اتمام سوخت) بدون دود و ذرات معلق بود. رنگ شعله زرد و بخشي از آن آبي بود. طولاني‌ترين زمان شعله‌دهي مربوط به پوست بادام (350 گرم) با زمان 51 دقيقه بود. ميانگين منوكسيدكربن منتشر شده در ناحيه تنفس كاربر 4.7، 7.5، 5.2 و ppm 430 به‌ترتيب براي آشپزي با اجاق در فضاي باز، در فضاي بسته بدون هواكش، در فضاي بسته با هواكش و آتش معمولي به‌دست آمد. ميزان منوكسيدكربن منتشر شده به محيط در محدوده استاندارد بوده و بنابراين اين اجاق نسبت به روش سنتي مرسوم، بسيار پاك‌تر و كاراتر بوده و مي‌تواند به‌منظور پيشگيري از امراض ريوي ناشي از استنشاق دود در زمان پخت‌وپز، در مناطق فاقد گاز طبيعي ترويج گردد.