اولويت‌بندي و ارزيابي خرابي‌هاي اجزاي مكانيكي ماشين تراش CNC مبتني بر رويكرد FMEA فازي

شناسايي خطرات و ارزيابي ريسك، روشي سازمان‌يافته نظام‌مند براي اولويت‌بندي ريسك‌ها و تصميم‌گيري در راستاي كاهش ريسك، با توجه به اهميت مديريت يكپارچه دارايي‌هاي فيزيكي در راستاي بهبود قابليت اطمينانِ سيستم‌هاي بحراني در ماشين CNC و نيز پيوستگي عمليات ماشين‌كاري و كاهش توقف توليد بسيار حائز اهميت است. با توجه به حجم وسيع كاربرد فرآيندهاي ماشين‌كاري با CNC در صنايع قطعه‌سازي به‌ويژه ماشين‌هاي كشاورزي، مطالعه پيرامون تحليل ريسك و مديريت آن يك الزام مهم به‌شمار مي‌رود. لذا اين پژوهش با هدف شناسايي و اولويت‌بندي عوامل شكست اجزاي مكانيك ماشين CNC كه موجب وقفه در عملكرد آن مي‌شوند انجام گرفت. در اين پژوهش از تكنيك تجزيه و تحليل حالات خرابي و اثرات آن (FMEA) در دو حالت مرسوم و فازي براي ارزيابي ريسك اجزاي مكانيك ماشين تراش CNC استفاده و نتايج آن‌ها مقايسه شد. طبق نظرات كارشناسان براي اجزاي مكانيك ماشين CNC تراش در مجموع 7 سيستم مهم و 30 زير سيستم وجود دارد كه حالت‌هاي خرابي عمدتاً در آن‌ها اتفاق مي‌افتد. پس از ارزيابي مشخص شد كه 2 سيستم اجزاي محور و روان‌كاري حالت‌هاي خرابي‌شان در اولويت اول براي اقدامات كنترلي و اصلاحي قرار دارد. نتايج نشان داد رتبه‌بندي دقيق‌تر در روش FMEA فازي موجب بهبود اولويت‌بندي شده و در نتيجه بستر مناسب‌تري براي برنامه‌ريزي نگهداري و تعميرات فراهم مي‌كند.