بررسي داستان كودكي حضرت موسي(ع) در سوره قصص بر پايه الگوي روايي گريماس

روايت‌شناسي يكي از شاخه‌هاي نقد ادبي، به‌ويژه روايت‌هاي داستاني است و در اصل به بررسي دستور زبان حاكم بر روايت‌ها مي‌پردازد. اين شاخه از دانش مي‌كوشد تا چارچوب و الگويي نظري‌ـ كاربردي براي تحليل گونه‌هاي مختلف روايت را فراهم كند. گريماس، معناشناس فرانسوي، به عنوان مهم‌ترين نظريه‌پرداز معناشناسي روايت كوشيده‌است تا الگويي منسجم براي مطالعه روايت ارائه نمايد. بر اساس آنچه از نظر وي و معناشناسي نوين دريافت مي‌شود، شناخت مراحل توليد تا دريافت معنا، ژرف‌ساخت روايت در قالب الگوي كُنش و زنجيره‌ها و گزاره‌هاي متنوع مورد تجزيه و تحليل قرار مي‌گيرد. در اين جستار، سعي شده كه بر اساس اين الگو، داستان كودكي حضرت موسي(ع) بررسي شود و بر همين اساس، نتايج ذيل حاصل گرديد: 1ـ نقش محوري عنصر الهي در قصص قرآني و تأثير آن در پيشبرد روند اصلي 2ـ تقسيم پيكره كليدي اين داستان قرآني بر وجود دو عنصر در حال پيكار و تغليب كنش‌گر توكل‌كننده بر خدا. 3ـ قصص قرآني عموماً، به‌ويژه اين داستان، در حال انتقال روحيه توحيدمحوري به مخاطبين خود است.