نوآوري‌هاي آيت الله معرفت در حوزه دانش‌هاي قرآني

آيت‌الله محمدهادي‌ معرفت (م 1385ش) قرآن‌شناس برجسته هم روزگار ماست كه ديدگاه‌ها و روش‌هاي ممتاز وي در علوم قرآني و تفسير، تأثيري شگرف بر آينده مطالعات اين عرصه دارد. اصل توجه يك فقيه و اصولي ممتاز به دانش‌هاي قرآني سرچشمه بركات فراوان است، به‌ويژه آنكه وي در هر زمينه‌اي وارد شده به ‌نوعي نوآور است. منظور از نوآوري به طورعام امتيازات مطالعات و افادات قرآني ايشان هم در روش و هم در محتواست. نوشتار حاضر ابتدا امتيازات روشي و سلوك علمي ايشان را بررسي مي‌كند و نشان مي‌دهد كه ايشان در هر موضوع علمي انديشه‌هاي جالب توجه را به ميدان بحث مي‌آورد و براي كشف اصل مشترك ديدگاه‌هاي مختلف و ايجاد توفيق و پرهيز از شعبه‌پنداري و تفرق تلاش مي‌نمود، به رويدادهاي علمي در روزگار خود بسيار حساس بود و با شبهه‌ها برخوردي بصيرت آميخته، علمي و دقيق داشت، ميان علوم قرآني و ديگر دانش‌ها پيوند زد و براين باور بود كه هر كسي به ميزاني كه رسوخ در علم دارد مي‌تواند به عرصه فهم قرآن وارد شود. اين نوشتار آنگاه به برجستگي‌ها و نوآوري‌هاي محتوايي وي در حوزه تفسير و علوم قرآن مي‌پردازد كه شامل آراي ايشان در اعجاز، نزول و جمع قرآن، حفظ قرآن از تحريف، روايات تحريف، وجود لحن در قرآن، زبان قرآن، قصص قرآني، روايات تفسيري، تأويل و بطن قرآن، ناسخ و منسوخ و محكم و متشابه است.