اصالت سخنان امام علي(ع) درباره آفرينش انسان و حيوان و نقد شبهات

از زمان تأليف نهج‌البلاغه به قلم سيّد رضي تا به امروز، انتقادهايي درباره انتساب آن به امام علي(ع) و گردآورنده‌اش وارد شده است. برخي از ناقدان اهل سنّت در تبيين اين شبهه، توصيف‌هاي دقيق امام علي(ع) درباره آفرينش موجودات را به عنوان سند ادّعاي خويش مطرح نموده‌اند و چنين اظهار داشته‌اند كه سبك اين دست از سخنان امام(ع) مربوط به دوره عبّاسيان است و اين گونه بيان‌ها در زمان حيات امام علي(ع) رايج نبوده است. ليكن با بررسي متون مختلف ادبي، روايي و نيز تحليل تاريخي فضاي صدور سخنان معلوم گرديد كه نه تنها در عصر امام علي(ع)، بلكه در دوره پيش از ايشان نيز اين سبك از توصيف موجودات رايج بود و خطبا و شعراي عرب بدان توجّه نشان داده‌اند. در اين مقاله، پس از گردآوري ارزيابي و تبيين ديدگاه ناقدان، بر پايه مستندات تاريخي به نقد آنها پرداخته و اثبات شده است كه شبهه ياد شده از مايه‌هاي علمي برخوردار نيست و صرفاً به انگيزه تضعيف اعتبار نهج‌البلاغه بيان شده است.