بررسي كرامت و خوارق عادات از ديدگاه ابن‌سينا و قشيري

مطابق بعضي آموزه هاي تصوف و عرفان، سالك چون به حق واصل شود به او نيروي دخل و تصرف در طبيعت عطا مي شود و اموري را انجام مي دهد كه ديگران از انجام آن عاجزند. از اين امور به «كرامات و خرق عادات» تعبير شده است. هدف پژوهش حاضر، بيان نظريه‌هاي ابن‌سينا و قشيري در اثبات اين‌گونه افعال است كه با روش كيفي و به شكل تحليلي‌تطبيقي و با استفاده از منابع كتابخانه اي به دست آمده است. ابن‌سينا در كتاب الاشارات و التنبيهات به شيوه اي علمي و فلسفي به توجيه و اثبات اعمال غيرعادي عارفان با رياضت نفس، مبادرت ورزيده و اين امور را از مجراي طبيعي دانسته است؛ ولي قشيري در كتاب رسالۀ قشيريه ظهور كرامات و امور غيرمعمول و خرق عادات از ناحيه عرفا را بيان و اين مطلب را با استناد به دلايل نقلي مانند قرآن، سخنان پيامبر(ص) و بيان حكايات از ساير عرفا اثبات مي‌كند. او شرط قدم در مسير سلوك را صدق و تبعيت از پير و مرشد و انسان كامل دانسته است.