«پلوراليسم هنجاري در سيرۀ مهدي(ع)» (الگوي رفتاري امام مهدي با پيروان اديان و مذاهب)

يكي از مباحث بحث‌برانگيز كلام جديد در حوزۀ مهدويت‌پژوهي، مسئلۀ چگونگي رفتار و ارتباط امام زمان(عج) با پيروان ساير اديان در دوران ظهور است. يكي از آن مسائل، «پلوراليسم هنجاري در سيره مهدي» است. متأسفانه از ديرباز، به دليل سوءبرداشت و فهم قشري از برخي متون و روايات، باور به خشونت و برخورد تند امام عصر(ع) با نامسلمانان در اذهان تودۀ شيعيان نفوذ كرده و موجب بي‌رغبتي و هراس برخي زودباوران از درك آن روزگار پُرفضيلت شده است؛ ازاين‌رو، نوشتار حاضر با توجه به نياز علمي جامعۀ امروزي به مباحث اخلاقي و با توجه به بحران معيار در رفتار با غير هم‌كيشان، درصدد فهم منطقي از الگوي رفتار ارتباطي با پيروان ساير اديان، در پرتو آموزه‌هاي مهدويت، برآمده و به سبك مسئله‌محور و روش تحليلي‌توصيفي به تبيين مباني، ادلّه و مؤلفه‌هاي اين الگوي اخلاقي پرداخته است. در اين مقاله، ادعا و استدلال شده است كه طبق سيره و فرهنگ مهدوي، مناسبات ما با غيرمسلمانان بايد مبتني بر احترام و مهرورزي، آزادي و كرامت انسان، رعايت حقوق اقليت‌ها، رفق و مدارا، تأكيد بر اصول مشترك، همزيستي مسالمت‌آميز، گفتمان عقلي و مذاكره علمي باشد.