تمايز فناوري مدرن از فناوري پيشامدرن: رويكردي انسان‌شناختي

با توجه به ابهام فراوان صفت «مدرن» در تركيب فناوري مدرن، در اين مقاله، پس از معرفي و نقد رويكرد غالب در ميان انديشمندان و منتقدان فناوري، كه رويكردي مطلق‌انگار است و فناوري مدرن را داراي ماهيتي ثابت و مشخص مي‌داند، رويكردي ديگر معرفي مي‌شود كه «مدرن» را در معناي نسبي و كاربردي آن در نظر مي‌گيرد و نسبت به رويكرد مطلق‌انگار مزايايي همچون بي‌طرفي، دقت و كارآمدي دارد. ملاك‌هاي سه‌گانه معرفي‌شده در اين رويكرد براي مدرن‌بودن فناوري، همگي با مبنايي انسان‌شناختي اخذ و اقتباس شده‌اند و نشان مي‌دهند كه فناوري مدرن، «براي» انسان و «نزد» او، حاوي چه تغييرات و تحولاتي است. اين تمايزها مي‌تواند به علماي اخلاق، روان‌شناسان، جامعه‌شناسان و انسان‌شناسان براي درك و تفسير بهتر رفتار انسان مدرن كمك كند و آنها را براي مطرح‌كردن دستورالعمل‌هاي بهتر به منظور اصلاح وضعيت بغرنج انسان كنوني ياري دهد.