بررسي تطبيقي مطالبه‌ي اجراي تعهد در حقوق ايران (اسلام)، فرانسه، انگليس

اجراي تعهدات قراردادي از مباحث مهم حقوق قراردادها مي‌باشد. هدف اصلي از انعقاد قرارداد دستيابي طرفين آن به موضوعي است كه هر يك از آنان بدين منظور وارد قرارداد شده‌اند. در جهت نيل به اين هدف ضرورت دارد كه هر يك از متعاقدين آنچه را كه به موجب قرارداد برعهده گرفته است ايفا و تسليم نمايد. يكي از موضوعات حقوقي مهمي كه در اجراي تعهدات قراردادي مورد بحث و بررسي حقوق‌دانان قرار گرفته است اين است كه آيا با فرا رسيدن موعد اجراي تعهد، متعهدله بايد اجراي تعهد را از متعهد مطالبه كند و پس از اين مطالبه و تأخير متعهد در اجرا، مي‌توان علاوه بر الزام متعهد به اجراي تعهد مطالبه خسارت تأخير تأديه نمود يا صرف فرا رسيدن موعد اجرا، براي مسئوليت متعهد و پرداخت خسارت كافي است. نظام‌هاي حقوقي در پاسخ به اين سؤال رويكردهاي متفاوتي دارند، بعضي از نظام‌هاي حقوقي مطالبه را شرط تحقق مسئوليت متعهد و انجام تعهد و پرداخت خسارت مي‌دانند و برخي از نظام‌ها مطالبه را ضروري ندانسته و صرف حلول زمان اجراي تعهد را كافي براي اين منظور مي‌دانند. در اين پژوهش به بررسي رويكرد نظام‌هاي حقوقي به اين موضوع پرداخته شده و نظام‌ حقوقي ايران با رويكردي به فقه اماميه،  حقوق فرانسه و حقوق انگليس مورد مطالعه قرار گرفته است.