رابطه بين شاخص فلاكت و طلاق در ايران

Determining the Relationship between Misery Indices and the Divorce Rate in Iran

مقدمه: تحولات اجتماعي و اقتصادي در دهه‌هاي گذشته در سطح جهان، نظام‌هاي خانواده را با تغييرات، چالش‌ها و مسائل متنوعي روبرو ساخته و طي اين مدت خانواده به شكل فزاينده‌اي از سوي علل و عوامل متعدد و پيچيده اقتصادي، اجتماعي و فرهنگي در معرض تهديد قرار گرفته است كه طلاق يكي از تهديدات جدي در فروپاشي خانواده‌ها بوده است. در ايران نيز عواملي اقتصادي از جمله تورم و بيكاري اثرات چشم‌گيري بر طلاق دارد. تركيب خطي نرخ بيكاري و تورم شاخصي به نام شاخص فلاكت را به وجود مي‌آورد و فشار بر خانوارها و زوجين را به طور فزاينده افزايش داده و به شدت بنيان‌هاي خانواده را دچار صدمه كرده است. لذا، هدف تحقيق حاضر بررسي تاثير شاخص فلاكت بر طلاق در ايران مي‌باشد. روش: اين تحقيق به بررسي تاثير شاخص فلاكت بر طلاق در ايران در طول دوره زماني 1359-1394 با استفاده از روش خودرگرسيون با وقفه‌هاي گسترده ARDL پرداخته است. يافته‌ها: شاخص فلاكت در كوتاه مدت تاثير معناداري بر طلاق در ايران ندارد، ولي در بلند مدت تاثير مستقيم و معنادار بر طلاق دارد. هم‌چنين، درآمد سرانه حقيقي، شهرنشيني و مخارج خانوارها در كوتاه مدت و بلندمدت اثر مستقيم و معناداري بر طلاق در ايران دارند. نتايج به دست آمده از برآورد مدل تصحيح خطا نشاد داد كه رابطه بلندمدت بين متغيرها وجود دارد و ضريب تصحيح خطا نيز معادل 0/65- مي‌باشد كه نشان مي‌دهد مدل كوتاه مدت در هر دوره 65 درصد خطاها را تعديل مي كند تا به مدل بلند مدت برسد. بحث: با توجه به تأثير مستقيم و معنادار شاخص فلاكت بر طلاق در ايران در بلندمدت، با كنترل تورم و كاهش بيكاري مي‌توان فشار ناشي از اين دو متغير را كاهش داد و به ثبات و پايداري خانوده‌ها از بعد اقتصادي كمك كرد.