عصمت پيامبران از گناه در قرآن با محوريت ديدگاه علامه طباطبايي در الميزان

مسئلۀ عصمت پيامبران از گناه از مسائلي است كه نقشي به‌سزا در اثبات يا انكار ديگر عقايد ديني دارد؛ از اين‌رو، همواره يكي از دغدغه‌هاي فكري مسلمانان بوده وهست. نظر به اهميت اين مسئله، قرآن كريم نيز به آن پرداخته است. در اين ميان، برخي متفكران غير مسلمان، آيات قرآن را دليلي بر انكار عصمت پيامبران پنداشته‌اند؛ در حالي‌كه اغلب دانشمندان مسلمان آيات يادشده را توجيهي قابل قبول كرده‌اند. در اين ميان، برخي از عالمان مسلمان نيز با ارائۀ آياتي چند از قرآن، به اثبات عصمت پيامبران از گناه همت گماشته‌اند. ما در اين نوشتار به دنبال بررسي مهمترين آياتي هستيم كه به آنها براي اثبات عصمت پيامبران از گناه استناد شده است. در اين ميان، از ميان متفكران مسلمان، علامه طباطبايي با روش تفسيري قرآن به قرآن، به طور مستقل به اثبات عصمت پيامبران از گناه پرداخته است؛ از اين‌رو، محوريت اين نوشتار، بررسي ديدگاه اين متفكر بزرگ است، هرچند در مواردي نيز به ديدگاه ديگر متفكران استناد كرده‌ايم. بر اساس مهم‌ترين يافته‌هاي اين تحقيق، عصمت پيامبران از گناه، تنها بر اساس برخي آيات قرآن كريم، قابل اثبات است و اغلب آيات مورد استناد در اين باره، توانايي اثبات چنين آموزه‌اي را ندارند.