ممنوعيت تكفير اهل قبله از نگاه متكلمان و فقيهان تشيع و تسنن

مسئله تكفير بيشتر جنبه كلامى دارد تا فقهى، و خاستگاه آن نيز اعتقادى است. زيرا بسياري از فقيهان و متكلمان بين كفر و ايمان قائل به عدم و ملكه هستند. يعني هر انساني اگر مومن به خدا وتوحيد نباشد، كافر خواهد بود اما به دليل آثار و پيامدهايى كه در فقه براى آن مطرح مى‏شود، اين مسئله همواره مورد توجه فقيهان نيز قرارگرفته .در اين پژوهش ديدگاه عالمان بزرگ اسلامي را در مسئله تكفير اهل قبله مرور مي كنيم و به بررسي اين موضوع مي پردازيم آيا از نگاه رهبران اسلامي تكفير اهل قبله مجاز است؟ اكثريت متكلمان و فقهاي تسنن و تشيع اهل قبله را مسلمان مي دانند، براي مال، جان و آبروي آنان حرمت قائلند،. بر خلاف عده اي اندك كه فتواي رهبران سلف خود را فراموش كرده اند، و به ديگر مسلمانان نسبت كفر مي دهند، و ريختن خون آنان را مباح مي دانند