بررسي مولفه هاي اعتقادي در اشعار مهدي اخوان ثالث و احمد شاملو از دريچه ي نظريه ي بينامتنيت

بينامتنيّت مفهومي است كه بر وجود يك متن اصلي در عرصه‏ي ادبيّات، نقد يا علم در ارتباط با متون دلالت مي‌كند كه اين متون به تأثير مستقيم يا غيرمستقيم بر متن اصلي در گذر زمان مي‌پردازند. بينامتنيّت و به تعبيري نظريّه‌ي تعامل متن‌ها از جمله مباحث مهم و مورد توجّه پژوهش‌گران و ناقدين ادبي است و اين دستاورد نوين در حوزه ي ادبيّات به بررسي شباهت‌ها، تفاوت ها و نيز تأثيرپذيري يك متن از متون ديگر، چه در حوزه‌ي شعر و چه در عرصه‌ي نثر مي‌پردازد، اين پژوهش نيز تلاش دارد تا كلام شعريِ مهدي اخوان ثالث و احمد شاملو را براساس پيونـدشان با آيات قرآني و روايات، براساس نظريّه‌ي بينامتني ناقدين اين عرصه مورد بررسي قرار دهد تا وام گيري‌هايِ آگاهانه يا غيرمستقيم شاعران موردبحث و نيز چگونگيِ به‌كارگيري آن ها در استفاده از آيات و روايات، بر همگان مكشوف گردد. شيوه‌ي انجام پژوهش براساس روش تحليلي- توصيفي و بر اصول كاربردي‌ست و مباني نظريِ آن نيز بر پايه ي آراء نظريّه‌پردازان بينامتني استوار مي باشد تا افزون بر نشان‌دادن ساختار منسجم ابيات، مخاطب بداند كه شاعران با چه ترفندهاي ادبي‌اي، اين مضامينِ وحياني را در اشعار خويش گنجانده و برخلاف باور برخي از منتقـدين، سخن خود را رنگ‌وبويي قرآني و ديني بخشيده اند. در پايان نيز اين نتيجه حاصل مي آيد كه با وجود نظر منتقدين پيرامون تفكّر حاكم بر انديشه‌هاي شعري اخوان ثالث و به خصوص احمد شاملو، حقايق قرآني و عقايد اسلامي و ديني به‌گونه‌اي مشهود در آثار ايشان هويداست.