بررسي تأثير فعاليت گنبد نمكي درمدان بر روند رسوب گذاري سازند سروك با استفاده از شواهد چينه شناسي و رسوب شناسي

ه‌منظور بررسي فعاليت گنبد نمكي درمدان در سازند سروك دو رخنمون چينه‌شناسي در محدوده شرقي ناحيه فارس مورد مطالعه قرار گرفت به‌طوري كه يكي از آنها در فاصله دور از گنبد نمكي (D1) به ضخامت157 متر و ديگري در نزديكي آن(D2) به ضخامت 252 متر واقع شده‌اند. براساس مطالعات ريزرخساره‌ها و خصوصيات سنگ‌شناسي،8 ريزرخساره كربناته شناسايي گرديده كه نشان‌دهنده شيب زياد رسوبات و كم‌عمق شدن محيط به سمت گنبد نمكي در يك شلف كربناته مي‌باشند. فرايندهاي دياژنزي مختلفي در نهشته‌هاي مورد مطالعه از قبيل ميكرايتي شدن، فشردگي فيزيكي و شيميايي، سيماني شدن و آشفتگي زيستي ديده مي‌شود كه با تغييراتي مانند شكل‌گيري سيمان‌هاي دولوميتي و انيدريتي، سيليسي شدن، آهن‌دار شدن و دولوميتي شدن به سمت گنبد نمكي همراه است. براساس تغييرات ضخامتي، رخساره‌اي و دياژنزي بيشترين فعاليت گنبد نمكي در سروك زيرين و هم‌زمان با رسوبگذاري بوده و در سروك بالايي به‌صورت محدودتر و به‌صورت فرايندهاي پس از رسوبگذاري رخ داده است