جداسازي سلسله مراتبي طيفي مقيد در شبكه هاي قدرت

در سال­هاي اخير جداسازي شبكه قدرت بعنوان آخرين ابزار جهت پيشگيري از ناپايداري سيستم مورد توجه قرار گرفته است. هدف از جداسازي كنترل شده، تشكيل جزاير پايدار در شبكه به منظور جلوگيري از خاموشي سراسري و سهولت بازيابي مجدد شبكه مي­ باشد. در اين راستا يك الگوريتم تصميم­ گيري مناسب مورد نياز است كه در زمان كوتاه با دقت كافي نقاط جداسازي را تعيين نمايد. در اين مقاله ضمن توسعه الگوريتم خوشه ­بندي سلسله­ مراتبي طيفي، استفاده از آن در جداسازي شبكه پيشنهاد شده است. روش ارائه شده با استفاده از مقادير توان عبوري خطوط و در نظر گرفتن لزوم همنوايي ژنراتورها در هر جزيره، بر مبناي حداقل تغييرات پخش بار نقاط جداسازي را مشخص مي­ نمايد. بعلاوه، اين روش امكان اعمال محدوديت­ هاي جداسازي بر روي برخي خطوط را نيز فراهم مي ­آورد. روش پيشنهادي از نظر محاسباتي بسيار سريع بوده و امكان تعيين تعداد جزاير نيز در آن ميسر مي ­باشد. اين روش بر روي شبكه­ هاي استاندارد انتقال IEEE-39 و IEEE-118 پياده ­سازي شده و عمكرد آن با ساير روش­هاي موجود مورد مقايسه قرار گرفته است. نتايج حاصل از شبيه ­سازي، كارآيي بالاي اين روش در مقايسه با روش­هاي موجود و قابليت پياده ­سازي بصورت بلادرنگ در شبكه ­هاي قدرت را نشان مي­دهد.