بكارگيري شبكه هاي عصبي مصنوعي جهت برآورد ارزش آفريني راهبردي شركت ها از طريق كارايي نسبي در صنعت خودرو

اين تحقيق با هدف بررسي تاثير كارايي نسبي شركت ها بر ارزش آفريني راهبردي در صنعت خودروي پذيرفته‌شده در بورس اوراق بهادار تهران انجام شده است. داده ها از صورت هاي مالي شركت هاي انتخابي در دوره زماني 1391-1395 استخراج شده است. ابتدا با اجراي مدل تحليل پوششي داده ها با يك الگوي بومي شده، كارايي نسبي براي هر شركت مشخص شد. سپس ارزش آفريني راهبردي شركت ها از متوسط حاصل عواملي مانند بازده حقوق صاحبان سهام، نسبت Q توبين، بازده سرمايه گذاري ها و خلق ثروت براي سهامداران اندازه گيري شد. مدل شبكه عصبي به‌كار گرفته شده در اين تحقيق، پرسپترون چندلايه‌اي با الگوي آموزش پس انتشار خطا بوده است. نتايج نشان مي دهد كه اجراي مدل شبكه عصبي مصنوعي در صنعت خودرو، ارزش آفريني راهبردي شركت ها را از روي شاخص كارايي نسبي و ديگر متغيرهاي ورودي تا حد مناسبي تبيين مي كند. با وجود اينكه برخي از شركت ها مثل سرمايه گذاري رنا، فنرسازي خاور، سايپا ديزل، گروه بهمن و چرخشگر كارا هستند، اما در سال هاي اخير به‌طور متوسط صنعت خودرو از كارايي مناسبي برخوردار نبوده است. در عين‌ حال شركت ها در اين صنعت تا حدودي توانسته‌اند براي سهامداران و مالكان خود به‌صورت راهبردي ايجاد ارزش نمايند