نقش قابليت‌هاي نوآوري فناورانه در ارتقاء عملكرد نوآوري شركت‌هاي دانش بنيان (مطالعه‌ي شركت‌هاي مستقر در پارك علم و فناوري دانشگاه تهران)

هدف از پژوهش حاضر مطالعه و بررسي تأثير قابليت‌هاي نوآوري فناورانه بر عملكرد نوآوري در شركت‌هاي دانش بنيان مي باشد. ابزار گرد آوري اطلاعات پرسشنامه استاندارد بوده كه براي سنجش پايايي آن از ضريب آلفاي كرونباخ استفاده شده است. تحقيق حاضر از نظر هدف، كاربردي و از نظر نحوه گردآوري داده ها، از نوع توصيفي پيمايشي مي باشد و بر حسب روش نيز جزء تحقيقات كمي است. جامعه آماري اين تحقيق شركت هاي دانش بنيان مستقر در پارك علم و فناوري داشگاه تهران بوده و حجم نمونه 126 شركت مي باشد كه براي به دست آوردن حجم نمونه از روش نمونه گيري تصادفي طبقه اي استفاده شده است. از آزمون مدل سازي معادلات ساختاري براي بررسي تأثير قابليت‌هاي نوآوري فناورانه بر عملكرد نوآوري بهره گرفته شد. يافته‌ها نشان مي دهند كه قابليت‌هاي برنامه‎ريزي استراتژي، تحقيق ‌و توسعه، تخصيص منابع، بازاريابي و يادگيري مي‌توانند به طور قابل توجهي عملكرد نوآوري را بهبود بخشند. همچنين قابليت‌هاي تخصيص منابع و تحقيق ‌و توسعه نيز به طور قابل توجهي مي‌توانند به بهبود معرفي محصول جديد منجر شوند. اين در حالي است كه قابليت توليد و قابليت سازماندهي تأثير معناداري بر عملكرد نوآوري در شركت هاي دانش بنيان در پارك علم و فناوري دانشگاه تهران ندارد.