درك جايگاه عوامل زمينه‌ساز ايجاد بنادر خشك در ايران با استفاده از رويكرد تركيبي GRA، MCDM و اعداد فازي مثلثي ـ بازه‌اي

توسعه ارتباطات و نياز به برون‌سپاري فعاليت‌هاي موجب شده است تا امروزه تبادلات بين‌المللي نقش مهمي در اقتصاد و بازرگاني كشورها داشته باشد؛ اما وجود محدوديت‌هايي باعث شده است تا كشورهايي مانند ايران، به سراغ الگوي جديدي به نام بندر خشك بروند. از اين رو، پژوهش حاضر با رويكردي كاربردي و با هدف بومي‌سازي برنامه‌ريزي استقرار بندر خشك در ايران، به تحقيقي زيرساختي پرداخته و از رويكرد آميخته از نوع اكتشافي بهره گرفته است. به اين ترتيب كه در بخش كيفي، از بازنگري ادبيات و فن دلفي براي استخراج عوامل زمينه‌ساز ايجاد يك بندر خشك، استفاده شده است. همچنين، در بخش كمّي، روش توصيفي پيمايشي براي تحليل و ارزيابي اين عوامل به كار گرفته شده است. ابزار اصلي استفاده شده در اين زمينه پرسشنامه محقق ساخته مبتني بر بخش كيفي است كه خبرگان و متخصصان بازرگاني بين‌المللي (جامعه آماري) آن را تكميل كرده و پاسخ داده اند. براي افزايش دقت اندازه‌گيري و كاهش خطاهاي نظرسنجي، از اعداد فازي مثلثي ـ بازه‌اي در تركيب رويكردهاي GRA و MCDM براي تجزيه و تحليل استفاده شده است. نتايج پژوهش نشان مي‌دهد كه زيرساخت و ساختار، مهم‌ترين عوامل زمينه‌ساز ايجاد يك بندر خشك موفق در ايران محسوب مي‌شوند.