آسيب شناسي فرهنگ يادگيري دانشجويان رشته‌هاي علوم انساني

بدون عنوان

هدف پژوهش حاضر آسيب‌شناسي فرهنگ يادگيري دانشجويان رشته­ هاي علوم انساني به روش كيفي بود. در اين پژوهش به مصاحبه نيمه­ ساختمند با 14 نفر از اعضاي هيئت علمي و مديران آموزشي و 18 نفر از دانشجويان رشته ­هاي علوم انساني پرداخته شد. جهت تحليل نتايج مصاحبه به تحليل محتوا با استفاده از شيوه مقوله­ بندي پرداخته و چون روند انجام مصاحبه بر اساس چارچوب مفهومي به دست آمده از بررسي پيشينه بود، لذا از روش قياسي (كل به جزء) در تحليل محتوا و مقوله­ بندي داده­هاي كيفي استفاده شد. مقولات به دست آمده مطابق با چارچوب بررسي فرهنگ يادگيري سطوح سه‌گانة فردي، نهادي و تعاملي طبقه‌بندي گرديد. براين اساس، سطح فردي شامل، انگيزه يادگيري، نقش يادگيرنده، انتظارات دانشجويان از يادگيري، وظايف يادگيرنده مي‌شود. سطح نهادي با ابعاد تقدير و تشويق نوآوري آموزشي، قوانين رسمي و غير رسمي، بهبود كيفيت زمينه يادگيري، توسعه هيئت علمي، توانمندسازي ظرفيت آموزش ارائه گرديد و سطح تعاملي نيز داراي ابعاد فضاي يادگيري، ساختار محتوا، اهداف، رسانه، ارزشيابي، روابط اساتيد با دانشجويان، استاد، چارچوب زمان است. بهبود فرهنگ يادگيري دانشجويان نمايانگر اعتبار و ارزشمندي فعاليت­ها و اقدامات آموزشي گروه­هاي تحصيلي علوم انساني بوده و مي­تواند در كيفيت عملكرد آنها اثرگذار باشد، لذا يافته­ هاي پژوهش در توسعه فرهنگ يادگيري دانشجويان رشته ­هاي علوم انساني موثر است.

فاقد چكيده